Натисніть на виділене слово — з'явиться переклад.
In zijn eerste jaar werd Alex uitgenodigd voor de verjaardag van zijn collega Sanne. Ze hadden het drie weken van tevoren : Sanne pakte er meteen haar bij. Zomaar doe je hier niet; vinden veel mensen onbeleefd. 'Neem niets duurs mee, hoor,' zei Sanne. '.'
Het was een echte : alle gasten zaten in een kring op stoelen. Iedereen feliciteerde Sanne, maar ook haar moeder en haar vriend. Daar Alex eerst wel .
Toch was het heel . Om half elf zei iemand: 'Nou, wij , de wacht.' Bij de deur vroeg Sanne: ' je aan Nora?'
Een week later gingen ze met het team uit eten. Aan het eind vroeg Sanne: 'Zullen we ?' Ze betaalde alles en iedereen een . De ze samen : 'Doe maar tot honderdtachtig.'