NLnl-learn

Polderen op kantoor

Polder politics at the office

B2 · Upper intermediate · ≈ 25 min

A story about the “polder model” — the Dutch habit of settling things through discussion and compromise. Note the meeting vocabulary: overleg, voorstel, bezwaren, werkgroep, instemmen.

Lees het verhaal

Polderen op kantoor

Personages:
Alex, Nora, leidinggevende Marieke, collega Henk-Jan

Toen Alex een jaar bij zijn bedrijf werkte, had hij een idee. Het team plande het werk nog steeds in grote spreadsheets die per mail werden rondgestuurd, met als gevolg dat niemand precies wist welke versie de juiste was. Alex stelde voor om over te stappen op een online planningssysteem. Hij had het thuis uitgeprobeerd, een korte presentatie gemaakt en zelfs uitgerekend hoeveel uur het team per week zou besparen.

Hij verwachtte dat zijn leidinggevende, Marieke, na de presentatie gewoon zou zeggen: goed idee, we doen het. Of: nee, dat doen we niet. Zo werkte het tenslotte op zijn vorige werk. Maar Marieke zei iets anders. „Interessant voorstel,” zei ze. „Laten we het breder bespreken. Ik plan een overleg in met het hele team.”

Dat overleg werd er niet één, maar drie. In het eerste mocht iedereen zijn mening geven, ook de stagiair. Een oudere collega, Henk-Jan, vond het nieuwe systeem te ingewikkeld. Een collega van de financiële afdeling wilde weten wat het kostte. Weer een ander vroeg zich af of de gegevens wel veilig waren. Alex merkte dat hij steeds ongeduldiger werd. „We praten en praten,” klaagde hij thuis tegen Nora, „maar er wordt niets besloten.”

In het tweede overleg werd er een werkgroep opgericht om de bezwaren te onderzoeken. Alex zat er zelf in, samen met Henk-Jan, de grootste criticus. Tot zijn verrassing bleek Henk-Jan geen tegenstander van verandering te zijn, maar van slechte invoering. Hij had al twee keer meegemaakt dat een nieuw systeem werd ingevoerd zonder dat iemand uitleg kreeg. „Ik wil niet weer drie maanden lang dingen kwijtraken,” zei hij.

Samen bedachten ze een plan dat geen van beiden alleen had kunnen maken: een proefperiode van zes weken met een klein deel van het team, een handleiding van één pagina en elke vrijdag een kwartier om problemen te bespreken. In het derde overleg werd het plan zonder veel discussie aangenomen. Zelfs de collega van financiën stemde in, nadat bleek dat er een goedkopere licentie bestond.

Pas toen begreep Alex wat zijn collega’s bedoelden als ze het over het poldermodel hadden. Het woord komt uit de tijd dat boeren, edelen en steden samen de dijken moesten onderhouden: als één partij niet meedeed, kreeg iedereen natte voeten. Daaruit groeide een cultuur waarin beslissingen pas worden genomen als zoveel mogelijk mensen zich erin kunnen vinden. Dat kost tijd, soms veel tijd. Maar wie meepraat, voert het besluit daarna ook uit.

Een half jaar later werkte het hele team met het nieuwe systeem, en niemand wilde terug. Henk-Jan gaf zelfs de training aan nieuwe collega’s. „Weet je wat het rare is?” zei Alex tegen Nora. „Het duurde drie keer zo lang als ik wilde. Maar het werkt tien keer zo goed als ik had gedacht.”

Woorden bij de tekst

  • overstappen op — to switch to
  • de leidinggevende — manager, line manager
  • het voorstel — proposal
  • het overleg — meeting, consultation
  • de werkgroep — working group
  • het bezwaar (bezwaren) — objection
  • de invoering — introduction, implementation
  • instemmen (met) — to agree (to)
  • zich vinden in — to be able to go along with
  • het poldermodel — polder model — decision-making by consensus
Show translation (try it without first)

When Alex had been at his company for a year, he had an idea. The team still planned its work in large spreadsheets that were sent round by email, so nobody knew exactly which version was the right one. Alex proposed switching to an online planning system. He had tried it out at home, made a short presentation and even calculated how many hours a week the team would save.

He expected his manager, Marieke, simply to say after the presentation: good idea, let's do it. Or: no, we're not doing that. That's how it worked at his previous job, after all. But Marieke said something else. “Interesting proposal,” she said. “Let's discuss it more widely. I'll schedule a meeting with the whole team.”

That meeting turned into three. In the first, everyone could give their opinion, even the intern. An older colleague, Henk-Jan, thought the new system was too complicated. A colleague from finance wanted to know what it cost. Someone else wondered whether the data would be secure. Alex noticed he was getting more and more impatient. “We talk and talk,” he complained to Nora at home, “but nothing gets decided.”

At the second meeting a working group was set up to look into the objections. Alex was on it himself, together with Henk-Jan, the biggest critic. To his surprise, Henk-Jan turned out not to be against change, but against bad implementation. He had twice seen a new system introduced without anyone getting an explanation. “I don't want to spend another three months losing things,” he said.

Together they came up with a plan that neither could have made alone: a six-week trial with a small part of the team, a one-page manual and a quarter of an hour every Friday to discuss problems. At the third meeting the plan was adopted without much discussion. Even the finance colleague agreed, once it turned out there was a cheaper licence.

Only then did Alex understand what his colleagues meant when they talked about the polder model. The word comes from the time when farmers, nobles and towns had to maintain the dikes together: if one party didn't join in, everyone got wet feet. From that grew a culture in which decisions are only made when as many people as possible can go along with them. That takes time, sometimes a lot of time. But whoever has had a say also carries out the decision afterwards.

Six months later the whole team was working with the new system, and nobody wanted to go back. Henk-Jan even gave the training to new colleagues. “Do you know what's strange?” Alex said to Nora. “It took three times as long as I wanted. But it works ten times better than I'd thought.”

Found a mistake or something unclear in this lesson? Send me a note →