NLnl-learn
ENUARU

De taalcursus

The language course

B1 · Intermediate · ≈ 20 min

If you're preparing for inburgering yourself, this story is about you. It names every part of the exam and the teacher's most important advice. Find it in the text.

Lees het verhaal

De taalcursus

Personages:
Nora, docent Marjolein, de klas

Twee avonden per week zit Nora in een klaslokaal in het buurthuis. Samen met twaalf andere volwassenen volgt ze een inburgeringscursus op niveau B1. Ze komen uit allerlei landen en hebben allerlei beroepen: er is een tandarts, een kok, een ingenieur, een vrachtwagenchauffeur en een vrouw die vroeger kinderboeken schreef.

De docent heet Marjolein. Ze is streng, maar ook grappig. „In deze klas spreken we alleen Nederlands,” zei ze op de eerste avond. „Ook in de pauze. Ook als het moeilijk is.” En moeilijk was het: in het begin praatte de klas in de pauze vooral met handen en voeten.

Het moeilijkste vindt Nora het spreken. Lezen en luisteren gaan steeds beter, maar als ze iets moet zeggen, denkt ze te lang na over de grammatica. „Gewoon praten,” zegt Marjolein dan. „Een fout is niet erg. Stil zijn is erg.”

In de lessen over de Nederlandse maatschappij leert de klas hoe het land werkt: van belastingen tot afval scheiden. Soms leidt dat tot lange discussies. Toen Marjolein vertelde dat je in Nederland je baas gewoon bij de voornaam noemt, geloofde de ingenieur het eerst niet. „In mijn vorige baan was dat ondenkbaar,” zei hij.

Buiten de lessen helpen de cursisten elkaar. De kok neemt soms iets lekkers mee, de tandarts legt moeilijke woorden uit de zorg uit, en Nora oefent het spreken met de vrachtwagenchauffeur via korte spraakberichten. Zo is de klas langzaam een soort familie geworden.

In juni deed Nora het inburgeringsexamen. Het bestond uit vijf delen: lezen, luisteren, schrijven, spreken en kennis van de Nederlandse maatschappij. Bij het spreekexamen was ze zo zenuwachtig dat ze bij de eerste vraag even niets zei. Toen hoorde ze de stem van Marjolein in haar hoofd: „Gewoon praten.” En dat deed ze.

Zes weken later kwam de uitslag: geslaagd, voor alle onderdelen. De klas vierde het in het buurthuis, met eten van de kok en een taart waarop „Gefeliciteerd!” stond. Marjolein hield een kort toespraakje. „Jullie zijn niet klaar met Nederlands,” zei ze. „Maar nu kunnen jullie verder zonder mij.”

Woorden bij de tekst

  • het buurthuis — community centre
  • de inburgeringscursus — integration course
  • allerlei — all kinds of
  • met handen en voeten — with gestures, any way possible
  • afval scheiden — to separate waste
  • ondenkbaar — unthinkable
  • de cursist — course participant
  • het spraakbericht — voice message
  • de uitslag — result
  • het toespraakje — short speech
Show translation (try it without first)

Two evenings a week Nora sits in a classroom at the community centre. Together with twelve other adults she is taking a B1 integration course. They come from all kinds of countries and have all kinds of jobs: there's a dentist, a cook, an engineer, a lorry driver and a woman who used to write children's books.

The teacher's name is Marjolein. She's strict, but funny too. “In this class we speak only Dutch,” she said on the first evening. “In the break too. Even when it's difficult.” And it was difficult: at first the class communicated mostly with gestures during the break.

Speaking is what Nora finds hardest. Reading and listening are getting better and better, but when she has to say something, she thinks too long about the grammar. “Just talk,” Marjolein says then. “A mistake isn't bad. Being silent is.”

In the lessons about Dutch society the class learns how the country works: from taxes to sorting waste. Sometimes that leads to long discussions. When Marjolein said that in the Netherlands you simply call your boss by their first name, the engineer didn't believe it at first. “In my last job that was unthinkable,” he said.

Outside the lessons the participants help each other. The cook sometimes brings something tasty, the dentist explains difficult words from healthcare, and Nora practises speaking with the lorry driver through short voice messages. Little by little the class has become a kind of family.

In June Nora took the integration exam. It had five parts: reading, listening, writing, speaking and knowledge of Dutch society. In the speaking exam she was so nervous that she said nothing for a moment at the first question. Then she heard Marjolein's voice in her head: “Just talk.” And she did.

Six weeks later the result came: passed, every part. The class celebrated at the community centre, with food from the cook and a cake that said “Congratulations!”. Marjolein gave a short speech. “You're not finished with Dutch,” she said. “But now you can carry on without me.”

Found a mistake or something unclear in this lesson? Send me a note →