Vrijwilliger bij de voedselbank
- Personages:
- Alex, Ineke, collega Bas
Op een zaterdagochtend in januari stond Alex voor het eerst in een koude loods aan de rand van de stad. Overal stonden kratten met groente, pakken melk en blikken soep. Een vrouw met een rode muts gaf hem een hand. „Welkom bij de voedselbank,” zei ze. „Ik ben Ineke. Heb je ooit dozen ingepakt?”
Alex liep al een tijdje met het idee rond. Na zijn eerste jaar in Nederland voelde hij zich nog steeds een beetje een gast. Hij werkte, betaalde belasting en sprak redelijk Nederlands, maar hij kende weinig mensen buiten zijn werk. „Doe vrijwilligerswerk,” had zijn collega Bas gezegd. „Dan leer je de stad pas echt kennen.”
Het werk was eenvoudig, maar zwaar. De vrijwilligers sorteerden wat supermarkten en bedrijven hadden gegeven en pakten daar pakketten van in. Elk pakket was voor een gezin dat te weinig geld had om genoeg eten te kopen. Ineke legde uit dat niet iedereen zomaar een pakket krijgt: „Er wordt eerst gekeken naar het inkomen en de vaste lasten. Pas als er echt te weinig overblijft, kun je bij ons terecht.”
’s Middags kwamen de klanten hun pakket ophalen. Alex had verwacht dat het een stille, verdrietige middag zou worden, maar dat viel mee. Er werd gepraat en gelachen. Een oudere man vertelde dat hij na een scheiding zijn huis was kwijtgeraakt. Een jonge moeder kwam met een kinderwagen en bedankte iedereen twee keer.
Wat Alex het meest verraste, was wie er nog meer als vrijwilliger werkten: een gepensioneerde leraar, een student geneeskunde, een buschauffeur, en een vrouw die jaren eerder zelf een pakket had gekregen. „Toen hielpen ze mij,” zei ze. „Nu help ik.”
Inmiddels gaat Alex elke tweede zaterdag van de maand. Zijn Nederlands is er beter van geworden, want in de loods wordt alleen Nederlands gesproken, en vaak ook nog plat. Hij kent nu de bakker die elke week brood brengt, de buurman van Ineke en de helft van de vrijwilligers bij naam.
Bas vroeg laatst of het hem niet te veel tijd kostte. Alex dacht even na. „Het kost me één zaterdag per maand,” zei hij. „Maar ik krijg er een hele stad voor terug.”