NLnl-learn
ENUARU

Ons eerste jaar in Tilburg

A moving story

A2 · Elementary · ≈ 20 min

This is the final text for the level — a coherent, page-long story. It uses all the A2 grammar: imperfect and perfect tenses together, subordinate clauses with toen, omdat, dat, and relative clauses with die. Read it through first without stopping for unfamiliar words.

Lees het verhaal

Ons eerste jaar in Tilburg

Wie schrijft:
Alex, sinds vorig jaar september in Tilburg
Voor:
de nieuwsbrief van de taalcursus

Toen we vorig jaar september in Tilburg aankwamen, regende het drie weken achter elkaar. Onze dochter vroeg elke dag wanneer de zon weer terugkwam, en ik had daar geen antwoord op. We woonden in een klein appartement dat we via internet hadden gehuurd, zonder het ooit gezien te hebben.

De eerste maand ging bijna helemaal op aan papieren. We moesten ons inschrijven bij de gemeente, een BSN aanvragen, een bankrekening openen en een zorgverzekering kiezen. Bij elk loket kregen we een brief mee die ik thuis met een woordenboek doorwerkte. Ik begreep vaak wel wát er stond, maar niet altijd wat ik moest doen.

Het Nederlands ging in het begin moeizaam. Op mijn werk sprak iedereen Engels met me, en dat was makkelijk maar niet handig: zo leerde ik niets. Toen ik op een dag tegen een collega zei dat ik het in het Nederlands wilde proberen, veranderde er iets. Ze praatte langzamer, corrigeerde me af en toe, en na een paar maanden merkte ik dat vergaderingen niet meer als ruis klonken.

Wat het meest hielp, waren de buren. Marjolein van nummer 26 belde aan met een appeltaart, omdat ze had gezien dat er een verhuiswagen stond. Sindsdien drinken we regelmatig koffie. Zij is degene die me uitlegde hoe de vuilnisdagen werken en waarom je je fiets altijd op slot moet zetten.

Nu, een jaar later, gaat Mila met plezier naar school en fiets ik elke dag naar het station. Ik versta bijna alles, al blijft het lastig als drie mensen tegelijk praten. Soms mis ik onze oude stad, vooral in de winter. Maar als ik op zaterdag over de markt loop en de kaasboer me groet met «Zegt u het maar!», dan voelt Tilburg toch als thuis.

Woorden bij de tekst

  • achter elkaar — in a row
  • opgaan aan — to take up (time)
  • het loket — service desk window
  • doorwerken — to work through
  • moeizaam — with difficulty
  • corrigeren — to correct
  • de ruis — noise, interference
  • degene die — the one who
  • de vuilnisdag — bin collection day
  • missen — to miss (a place/person)
Show translation (try it without first)

When we arrived in Tilburg last September, it rained for three weeks in a row. My daughter asked every day when the sun would return, and I had no answer. We lived in a small flat that we had rented online, without ever seeing it.

The first month was almost entirely taken up by paperwork. We had to register with the municipality, get a BSN, open a bank account, and choose health insurance. At each service desk, we were given a letter, which I then worked through at home with a dictionary. Often I understood what was written, but not always what I needed to do.

Dutch was difficult at first. At work, everyone spoke English with me: convenient, but useless — I wasn't learning anything that way. When I once told a colleague that I wanted to try speaking Dutch, something changed. She started speaking more slowly, sometimes corrected me, and after a couple of months, I noticed that meetings no longer sounded like noise.

Our neighbours helped the most. Marjolein from number twenty-six rang our doorbell with an apple pie because she had seen the moving van. Since then, we regularly have coffee. She was the one who explained to me how bin collection days work and why you always have to lock your bicycle.

Now, a year later, Mila goes to school happily, and I cycle to the station every day. I understand almost everything, although it's still difficult when three people are talking at once. Sometimes I miss our old city, especially in winter. But when I walk through the market on Saturday and the cheese seller greets me with “Zegt u het maar!”, Tilburg still feels like home.

Found a mistake or something unclear in this lesson? Send me a note →