U bent in vijf jaar van twaalf naar achtendertig medewerkers gegaan. Ging dat vanzelf? «Nee. De eerste tien jaar heb ik alles zelf gedaan, inclusief de administratie op zondagavond. Groei begint pas als je durft los te laten. Dat was voor mij het moeilijkste onderdeel.»

Wat was het duurste leergeld? «Een grote opdracht aannemen waarvoor we eigenlijk te weinig mensen hadden. We hebben hem afgemaakt, maar we hebben er niets aan verdiend en twee monteurs zijn opgestapt. Sindsdien zeg ik vaker nee.»

Uw sector kampt met personeelstekort. Hoe komt u aan mensen? «Wij leiden zelf op. We hebben nu vijf leerlingen via het mbo. Dat kost tijd, maar het werkt beter dan concurreren op salaris. Bovendien blijven mensen langer als ze bij jou zijn opgeleid.»

Uw personeelsverloop was vorig jaar vijftien procent. Is dat niet hoog? «Daar kijken we uiteraard naar. De sector als geheel heeft het lastig, en wij zitten niet boven het gemiddelde. Belangrijker vind ik dat de mensen die blijven, met plezier komen werken.»

Maar vijftien procent van achtendertig, dat zijn zes vertrekkers. Wat gaat er mis? «Ik zou het geen misgaan noemen. Twee mensen zijn met pensioen gegaan en één is verhuisd. De rest bespreek ik liever intern.»

Verwacht u dit jaar weer te groeien? «We hebben er de ruimte voor, maar ik wil eerst de organisatie op orde. Groeien is makkelijker dan stoppen met groeien. Dat klinkt gek voor een ondernemer, maar het is precies wat ik de afgelopen jaren geleerd heb.»